Niye bilmiyorum ama ben sinirlenince sevdigim insanlara kaba davranıyorum fazlasıyla, sonra da vicdan azabından kahroluyorum yiyip bitiriyorum kendimi.

Kendimle barısamıyorum bir turlu keske basarıbılsem bunu, ki zaten bence kendime boyle dusman olmam icin bir sebepte yok bos bos triplere giriyorum??

Kendimi baskalarıyla kıyaslıyorum igrenc bir huyum keske bunun yerine neler yapabıldıgım basarabıldıgım hakkında dusunebılsem. Kimseyle yakınlasamıyorum yakınlastıgımda sanki kotu bir sey yapıyormusum gibi hissediyorum comfortzone'umdan cıkmak cok korkunc geliyor ve ben her zaman bu korkuya yeniliyorum.

Kendimi iyilestirmek icin gercekten cabalıyorum ama su ana kadar hicbir sey yapamadım gibi geliyor ve asla yapamayacagımı dusunerekten daha da stresleniyorum.

Bir hayalim yok. Mutlu ve huzurlu oldugum bir yasam istiyorum sadece ama bunu dilemek bile zor geliyor cunku bunun icin bile hicbir sey yapamıyorum.

Onumde daha belki cokca yıllarım vardır hani gencim evet ama ne yapacagımı bilememek ve gun gectikce daha kotu hissetmekten gercekten yoruldum.

Artık hicbir hobim yok, istedigim seyleri yapamıyorum ki yapma imkanım olsa bile artık yapasım gelmiyor ya da keyif almıyorum. Elimde bir cıkıs yolu yok, nereden bakarsam bakayım kilidi acılmayan bir kapı cıkıyor sanki karsıma. Asla tam olarak anlasılmıs hissedemiyorum, en yakınlarım bile sanki beni anlamıyor gibi geliyor.

Dısarıdan umursamaz gorunuyorum galiba?? Bilmiyorum tam cozemedim. Ben her zaman kucukken agladıgımda ya da yanlıs bir sey yaptıgımda cezalandırılan bir cocuktum ve simdi duygularımı saklama ihtiyacı icerisinde boguluyormus gibi hissediyorum en kucuk seyde bile sanki cezalandırılacak ya da insanların bana karsı sevgisinin azalacagını dusunuyorum. Kendime iyilik yaptıgımda ya da kendimi dusundugumde yargılanacagımı sanıyorum, istemesem de insanların olmamı istedigi kisi gibi hareket ediyorum ve kendim olmaktan cogu zaman kacınıyorum.

Kendimde bazı seyleri degistirmek icin cok cabaladım ama hâlâ yetersiz hissediyorum.

Bugun aynada kendime bakıp agladım cunku kendime baktıgımda aslında kendimi degıl hicbir seyin degismedigini ve basarısızlıklarımı gordum.

Bu niye burda ben de bilmiyorum ama dursun aynı bana benzıyo